Waar sta ik nu

In de afgelopen tijd ben ik enorm gegroeid en ontwikkeld. Mijn laatste bericht is meer dan een half jaar geleden en de pauze was nodig. Ik ben gaan uitzoeken wat mij laat doen wat ik altijd deed en waar ik niet vanaf kon komen. Zo ben ik achter pijn gekomen waar ik via coaching en mijn coachingsopleiding achter ben gekomen. Door dit te zien heb ik mijn gedrag kunnen zien zoals het was.

Wat was mijn pijn?

Als jongen van 4 ben ik met duplo aan het spelen met mijn kleinere zusje. We zijn gewoon bezig en plots pakt zij iets waar ik mee aan het spelen ben. (Ik was toen erg opvliegerig en kon goed boos worden) Direct word ik boos en pak ik het terug. Mijn moeder komt dan de ruimte in en ziet mij speelgoed van mijn zusje afpakken en ze bestraft mij.

Ik ging van boos zijn naar verdrietig zijn en mij helemaal alleen voelen. Ik doe niks fout, ik pak iets terug waar ik meebezig was maar ik word ervoor bestraft. Ik ben de gene die pijn heeft, zij heeft niks! Maar naast de pijn van iets afgepakt krijgen word ik bestraft voor mijzelf opkomen. Ik voel mij compleet alleen want de persoon van wie ik nu het liefst liefde krijg, heeft mij afgewezen en bestraft.

Hoe heeft dit uitwerking gehad op mijn leven?

Ik ben mij gaan gedragen als een jongen die zich goed gedraagt. Ik ben stiller geworden en heb mij leren inhouden. Ik heb mijn pijn een plekje leren geven in plaats van het uiten van mijn emoties. Ik heb geleerd om mij bezig te houden met wat andere van mij denken en hoe mijn gedrag hun mening verandert. Om hier allemaal mee om te gaan heb ik geleerd te vluchten. Vluchten in mijn gedachten of afleiding in films, video, youtube, spellen, drugs, porno. Alles om die pijnlijke plekken maar niet onder ogen te zien.

Hoe heb ik geleerd om met deze pijn om te gaan?

Nu ik zie wat ik doe, wat mijn ‘basispatroon’ is, kan ik hiernaar kijken. Ik weet dat ik graag vlucht als het moeilijk word. Dat ik de pijn in mij opneem en mij dan terugtrek om het stilletjes op te potten. Alleen is dit niet meer het gedrag wat ik graar wil uitvoeren. Ik wil niet meer dagen besteden met alleen maar youtube kijken. Ik wil mijn tijd niet meer besteden aan porno kijken. Dit alles past niet bij wie ik wil zijn.

Ik heb geleerd om het vlucht gedrag wat ik heb niet te beoordelen en bestraffen. Ik geleerd dat ik dat soms doe en dat dit een deel van mij is. Ik mag het zelfs doen alleen kies ik ervoor om het niet te doen want het past niet bij wie ik wil zijn. Door mijzelf niet meer bestraffen en te beoordelen ging de gifangel eruit. Daar boven op, nu ik bewust afvraag of dit past bij wie ik wil zijn kan ik makkelijk keuzes maken.

Ik zit niet meer vast in het gedrag, in die vicieuze cirkel. Ik kan bewegen en ik ben vrij om te kiezen. Wat ik ook weet door net dit stuk te schrijven, is dat ik behoeft heb om dit stuk met mijn moeder aan te gaan. Door met haar hierover te praten en de pijn en tranen te ondergaan maar dan wel de liefde krijgen.

Categories:

0 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *