Weerstand

Weerstand, weerstand, weerstand. Als je naar dit woord opzoekt vind je vooral beschrijvingen over elektrische weerstandjes. De weerstand die ik bedoel gaat over de weerstand die jij en ik ervaren als er iets gebeurt wat wij niet willen. Weerstand tegen door de regen moeten fietsen of met die persoon praten. Je kent die situaties wel, iedereen ervaart weleens weerstand.

Weerstand uit zich heel simpel: nee dat wil ik niet. De reactie die wij hier dan op hebben uit zich in boosheid, woede, frustratie, verdriet, verveling. Nee ik wil niet door de regen fietsen, waarom moet het nou altijd regen als ik weg moet! Een gevoel en een gedachten die samen elkaar versterken. Tegenzin of frustratie omdat ik weer door de regen moeten fietsen en ook nog eens een gedachten die het versterkt. Als je dan die gedachten hebt word dat gevoel weer erger en zo krijg je weer een ergere gedachten en is je weerstand groter geworden.

Zelf vind ik weerstand niet fijn. Het is echt lastig en het overkomt mij zomaar. Net als net, mijn vriendin en ik passen op een hondje maar er word iets bezorgt bij ons eigen huis. Mijn vriendin komt naar boven voor mij om iets met de situatie te doen. Direct komt er iets in mij op en ik denk: 'Waarom is alles gelijk een probleem...' en ik merk ook frustratie. Ik val even stil en besef letterlijk wat er gebeurd terwijl mijn vriendin nog steeds wacht op een antwoord. Ik zeg nog iets en ze gaat weer weg. Ik gaf haar niet het antwoord wat ze wou, ze was niet boos op mij maar ook niet geholpen met haar probleem. Achteraf app ik haar dat ik dan wel even bij ons huis werk. De weerstand is er nog steeds maar al iets gezakt. Ik wil niet al mijn spullen verplaatsen, ik zit hier goed. Dan herinner ik mij iets over weerstand.

Verwelkomen

Alles waar ik mijn focus op leg dat blijft bestaan, zo werkt weerstand ook. Als ik mij blijf verzetten tegen de situatie blijf ik mij naar voelen en maak ik straks misschien zelfs ruzie. Wat moet ik dan doen? Wat kan je doen? Ik wil dit niet en ik kan mij blijven verzetten, alleen lost dit niks op.

Dus ik verwelkom de situatie, de situatie mag er zijn. Ik ga ermee om alsof ik klein lief beestje in mijn handen heb. Dit beestje mag ik even verzorgen en liefhebben. Het klinkt raar en soms voelt het ook raar. In plaats van weerstand bieden kijk ik naar mijn gevoel van frustratie die in mijn buik zat. Dat is het beestje wat ik nu even bij mij heb. Ik kijk naar het gevoel, ik zeg dat het welkom is en ik sta er even bij stil. Ik voel het gevoel en kijk wat het allemaal doet.

Normaal kon ik nog uren nadenken of erover in zitten dat er iets was maar door dit te doen lost het op. Het gaat weg en blijft weg. Ik heb het gevoel dat ik dit onderwerp veel te weinig uitleg geef en dat gevoel is waarschijnlijk goed. Alleen heb ik hier nu niet zoveel meer over te zeggen. Hier heb ik nog veel om te leren. Ik heb dit nu 3 keer kunnen toepassen en elke keer voelde het als een opluchting nadat ik dit gedaan heb.